Yurt dışındasın ama hâlâ ait hissedemiyor musun?

Yurt Dışında Yalnızlık: İçinde Olduğun Şey Gerçekten Yalnızlık mı, Yoksa Bir Uyum Süreci mi?

Yurt dışına çıktıktan sonra hayatın bazı yönleri düzene girmiş olabilir. Belki işin var, günlük rutinin oluştu, hatta dışarıdan bakıldığında her şey yolunda görünüyor. Ama buna rağmen içerde tarif etmesi zor bir boşluk hissi devam ediyor olabilir. Özellikle akşamları eve geldiğinde sessizlik daha yoğun hissedilir, insanların arasında olsan bile bir türlü ait hissedememe durumu ortaya çıkabilir. Bu noktada çoğu kişi bu duyguyu “yalnızlık” olarak tanımlar.

Ancak burada önemli bir ayrım yapmak gerekir. Yaşadığın şey her zaman klasik anlamda yalnızlık değildir. Çoğu zaman bu his, yurt dışına taşındıktan sonra yaşanan psikolojik uyum sürecinin doğal bir parçasıdır. Çünkü başka bir ülkeye gitmek sadece fiziksel olarak yer değiştirmek anlamına gelmez. Aynı zamanda hayatının birçok görünmeyen parçası da değişir. Sosyal çevren, iletişim kurma biçimin, kendini ifade etme şeklin ve hatta kendinle kurduğun ilişki bile dönüşür.

Kendi ülkendeyken kendini anlatmak için ekstra bir çaba harcamazdın. Duygularını, düşüncelerini, mizahını doğal bir şekilde ortaya koyabiliyordun. Ancak yeni bir ülkede, özellikle farklı bir dil ve kültür içerisinde, en basit duyguyu ifade etmek bile daha fazla zihinsel efor gerektirir. Bu durum zamanla kişide “Ben burada tam olarak kendim değilim” hissini oluşturabilir. İşte bu noktada hissedilen şey çoğu zaman yalnızlıktan ziyade, kimlik ile çevre arasındaki uyumsuzluktur.

Bir diğer önemli faktör ise sosyal çevrenin yeniden kurulmasıdır. Daha önceki hayatında kurduğun ilişkiler bir anda oluşmadı; yıllar içinde, fark etmeden, küçük temaslarla gelişti. Yurt dışında ise bu süreç baştan başlar. Bu noktada birçok kişi iki uç davranıştan birine yönelir: ya kendini zorla sosyal ortamlara sokar ya da tamamen geri çekilir. Ancak her iki yaklaşım da uzun vadede tatmin edici bir sonuç vermez. Çünkü mesele sadece çevrende kaç kişi olduğu değil, kendini ne kadar anlaşılmış hissettiğindir.

Kültürel farklar da bu süreci derinleştirir. Birçok ülkede insanlar daha mesafeli ve bireysel bir iletişim tarzına sahip olabilir. Bu durum çoğu zaman “benimle ilgilenmiyorlar” şeklinde yorumlanır. Oysa bu, çoğu zaman kişisel bir reddedilmeden çok kültürel bir farktır. Ancak bu yanlış yorumlama tekrarlandıkça, kişinin zihninde “Ben burada dışarıdayım” şeklinde bir inanç oluşabilir. Bu noktada yalnızlık artık geçici bir duygu olmaktan çıkar ve daha kalıcı bir deneyime dönüşebilir.

Bu sürecin en zorlayıcı taraflarından biri de kişinin kendine yabancılaşmasıdır. Birçok insan bu dönemde “Eskiden böyle değildim” düşüncesini sık sık yaşar. Daha rahat, daha sosyal ve daha doğal hissettiği bir versiyonunu hatırlar. Şimdi ise daha fazla düşünen, daha temkinli ve daha geri planda kalan bir hal söz konusudur. Bu değişim çoğu zaman bir gerileme gibi algılanır. Oysa bu durum, zihnin yeni bir ortama uyum sağlamaya çalışmasının doğal bir sonucudur.

Ancak bu sürecin ne zaman problem haline geldiğini ayırt etmek önemlidir. Eğer kişi sosyal olarak tamamen geri çekiliyorsa, sürekli kendini yetersiz hissediyorsa, “buraya ait değilim” düşüncesi kalıcı hale geldiyse ve içsel huzursuzluk günlük yaşamın büyük bir kısmını kaplıyorsa, bu süreç artık kendi kendine çözülmeyebilir. Bu noktada sık yapılan hatalardan biri, zamanın her şeyi çözeceğini düşünmektir. Oysa bazı durumlarda zaman tek başına yeterli olmaz; aksine süreç daha da derinleşebilir.

Çoğu kişi çözümü dışarıda arar; daha fazla sosyalleşmek, daha aktif olmak veya kendini zorlamak gibi. Bunlar kısa vadede işe yarayabilir, ancak kalıcı değişim genellikle içsel farkındalıkla başlar. Kişinin kendini yeniden anlaması, bu sürecin onda neyi tetiklediğini fark etmesi ve yeni bir iç denge kurması gerekir. Çünkü asıl mesele sadece yeni bir hayat kurmak değil, o hayatın içinde kendin olarak var olabilmektir.

Eğer bu yazıyı okurken kendini birden fazla yerde yakaladıysan, bu tesadüf değil. Bu durum çoğu zaman kendi kendine geçmez, sadece zamanla daha görünmez hale gelir.

İnsanların arasında olup hâlâ yalnız hissetmek, kendin gibi olamamak ve sürekli içsel bir huzursuzluk taşımak zorunda değilsin.

Bu süreci daha net anlamak ve gerçekten değiştirmek istiyorsan, bireysel danışmanlık sürecinde bunu birlikte ele alabiliriz.