Evdeki Görünmez Kahraman

Evdeki Görünmez Kahraman: Sürekli Hatırlatan Ebeveyn Olmayı Yeniden Düzenlemek İstersek?

Güne başlarken kendinizi kaç kez kurulmuş telefon alarmı gibi hissederken buluyorsunuz?

"Hadi uyan, kahvaltını yap, dişini fırçala, çantanı aldın mı, ödevini neden son dakikaya bıraktın?, Hadi ne zaman hazırlanacak?"

İster tüm sorumluluğu tek başına sırtlayan güçlü bir anne olun, ister çocuğun hayatında aktif rol alan ilgili bir baba; iyi niyetle çıktığımız bu yolda bir süre sonra evde bir "gardiyan" veya "kontrol kulesi" gibi hissetmeye başlayabiliyoruz. Peki, biz sürekli hatırlatmalar yaparken çocuklarımız gerçekten sorumluluk almayı öğreniyor mu? Maalesef ki hayır…

İyi Niyetli Tuzak "Hatırlatıcı Olmak"

Biz ebeveynler, çocukları koruma ve hayatlarını kolaylaştırma içgüdüsüyle hareket ederiz. Ancak bir davranışı sürekli hatırlattığımızda, o eylemin sorumluluğu çocuğa değil, bize ait olur. Çocuk zihninde şu şemayı geliştirir: "Benim yerime düşünen biri var, o yüzden benim takip etmeme gerek yok." Bu durum çocuğun özerklik duygusunun sağlıklı gelişmesini olumsuz etkiler ve onu ebeveyne bağımlı hale getirir. Gelişim dönemindeki çocuklarımıza öğretmek istediğimiz sorumluluk bilincini, onlara alan açarak kazandırabiliriz.

Sorumluluğu Sahibine İade Etmeye Ne Dersiniz?

Çocuğunuzun gelişim yolcuğuna rehberlik eden anne ve baba rolüne geçmek için şu 3 adımı güvenle uygulayabilirsiniz:

1. Sakin Bir Zamanda Rolleri Netleştirin: Tüm aile bireylerinin keyfinin iyi olduğu ortak bir zamanda çocuğunuzla bir araya gelin. Artık büyüdüğünü vurgulayıp; ödevlerini takip etme, odasını toplama ve zamanında hazırlanma durumlarının kendisinin sorumluluğunda olduğunu paylaşın. Hatırlatmaları an itibariyle sonlandırdığınızı da söyleyip, net ve sevgi dolu bir sınır çizin.
2. Kurtarıcı Olmayı Bırakın: Çocuğunuz çantasını zamanında hazırlamadığı için malzemelerini unuttuysa, arkasından okula eşya yetiştirmeyin. Okulda eşyasız kalmanın veya ödevini yapmadığı için öğretmenine açıklama yapmanın sorumluluğunu kendisi üstlensin. Yaşayacağı küçük konfor kayıpları, sizin uyarılarınızdan çok daha kalıcı bir öğrenme sağlayacaktır.
3. Ebeveyn Tutarlılığını Koruyun: Bu sürecin en kritik noktası anne ve babanın ortak dil kullanmasıdır. Annenin "hayır" dediğine babanın "evet" dememesi veya tam tersi, çocuğun sınırları esnetmesine yol açar ve bu davranış sık sık tekrarlandığı durumda, sorumluluk yeniden ebeveynlere dönmüş olur.

İlk günlerde unutmalar elbette olacaktır. Sabırla ve kararlılıkla çizdiğiniz sınırın arkasında durun. Pes etmeyin. 😊

Sevgiyle bıraktığım son bir not:

Çocuklarımıza verebileceğimiz en büyük hediye, onlara kendi hayatlarını yönetme becerisini kazandırmaktır.

Unutmayın, mükemmel ebeveyn her şeyi kusursuz organize eden değil; çocuğuna hata yapma ve o hatanın sonucundan öğrenme alanı açandır.

Sevgilerimle,

Cansu Kocabaylıoğlu

Aile Danışmanı & Öğrenci Koçu