Öz-Şefkat Neden İyileştiricidir?

Hayat zaman zaman hepimizi zorlayabilir. Yorulduğumuz, hata yaptığımız, beklentilerimizi karşılayamadığımız ya da kendimizi yetersiz hissettiğimiz dönemler olabilir. Böyle anlarda çoğu insan dışarıdan anlayış arar. Oysa bazen en çok ihtiyaç duyduğumuz şey, kendimize nasıl davrandığımızdır.

Peki siz zorlandığınızda kendinizle nasıl konuşuyorsunuz?

Birçok kişi başkalarına karşı anlayışlı, sabırlı ve destekleyicidir. Ancak konu kendisine geldiğinde aynı nezaketi gösteremez. Yapılan bir hata büyütülür, başarılar küçümsenir, eksikler tekrar tekrar hatırlanır. İç dünyada sessizce şu cümleler dolaşabilir:

“Daha iyi olmalıydım.”

“Neden böyle yaptım?”

“Yine başaramadım.”

Oysa insanın zor zamanlarda en son ihtiyaç duyduğu şey, kendisine karşı savaş açmasıdır.

Özşefkat; kendine acımak, bahane üretmek ya da sorumluluktan kaçmak değildir. Özşefkat, insan olmanın doğal sınırlarını kabul ederek kendine anlayışla yaklaşabilmektir. Zorlandığında kendini suçlamak yerine dinlemek, düştüğünde kendini cezalandırmak yerine elinden tutabilmektir.

Bazen güçlü görünmeye o kadar alışırız ki kırılgan olduğumuz anlarda bile kendimize alan tanımayız. Her şeyi tek başımıza halletmemiz gerektiğini düşünür, yardım istemeyi zayıflık sanabiliriz. Oysa şefkat güçsüzlük değil, içsel olgunluğun bir göstergesidir.

Kendimize sert davranmanın bizi geliştireceğine inanabiliriz. Ancak sürekli eleştiren bir iç ses zamanla kaygıyı artırabilir, özgüveni zedeleyebilir ve kişiyi tükenmiş hissettirebilir.

İnsan baskı altında büyümez; güven içinde gelişir.

Belki bugün kendinize şu soruyu sorabilirsiniz:

Aynı durumda sevdiğim biri olsaydı ona nasıl yaklaşırdım?

Muhtemelen daha sabırlı, daha yumuşak ve daha anlayışlı olurdunuz. O yaklaşım size de iyi gelebilir.

Özşefkat, kusurlarınızı görmezden gelmek değildir. Kendinizi eksiklerinizle birlikte kabul edebilmeyi öğrenmektir. Çünkü değerli olmak için kusursuz olmanız gerekmez.

Bazen iyileşme büyük kararlarla değil, kendinize söylediğiniz bir cümleyi değiştirmekle başlar.

Bugün sadece şunu hatırlayın:

Yorulmuş olabilirsiniz.

Hata yapmış olabilirsiniz.

Kararsız ya da kırgın hissedebilirsiniz.

Bunların hiçbiri sizi değersiz yapmaz.

Kendinize yüklenmeden, incitmeden de gelişebilirsiniz.

Ve kendinize iyi davranmayı öğrenebilirsiniz.