Problemi değil, hikâyeyi anlamak

Seanslarda bana anlatılan ilk problem… çoğu zaman gerçek problem olmuyor.

Çiftler geliyor ve diyor ki:

‘Hocam çok umursamaz.’

‘Hocam sürekli suçluyor.’

‘Hocam benimle konuşmuyor.’

Sonra bana dönüp şunu soruyorlar:

‘Kim haklı?’

Ama ben genellikle başka bir şey merak ediyorum.

Bu insan gerçekten hep böyle miydi?

Tanıştığınız gün de bu kadar duyarsız mıydı?

Bu kadar sessiz miydi?

Bu kadar inatçı mıydı?

Bu kadar uzak mıydı?

Çoğu zaman cevap ‘Hayır.’ oluyor.

İşte tam da burada asıl çalışma başlıyor.

Çünkü bugün gördüğünüz davranış…

Bazen ilişkinin başındaki kişilik değil…

İlişkinin içinde oluşmuş yeni bir persona oluyor.

Duyarsız dediğiniz kişi…

Belki defalarca anlaşılmadığını hissettiği için artık geri çekildi.

Sürekli suçluyor dediğiniz kişi…

Belki yıllarca duyulmadığını düşündüğü için artık sadece tepki veriyor.

Yakınlaşmıyor dediğiniz kişi…

Belki duygusal olarak kendini güvende hissetmediği için yaklaşamıyor.

Biz sadece son davranışı düzeltmeye çalışırsak…

Tozu almış oluruz.

Ama davranışı doğuran nedeni anlamazsak…

Aynı sorun farklı bir şekilde tekrar karşımıza çıkar.

Ben seanslarda kimin haklı olduğuna değil…

İki insanın birbirini ne zaman kaybetmeye başladığına bakıyorum.

Çünkü bazen çözülecek şey davranış değildir…

Davranışı ortaya çıkaran hikâyedir.

⸻