Rutinlerinize Sarılın
Bir Zamanlar Hayalini Kurduğun Hayat
Bazen sıkıldığımız rutinlerin aslında ne büyük nimet olduğunu unutuyoruz.
Sabah uyanmak, gözlerini açmak, konuşabilmek, sevdiklerine sarılabilmek, işe gidebilmek, arkadaşınla bir kahve içebilmek, annene doya doya sarılıp kokusunu içine çekebilmek…
Bunların hiçbiri sıradan değil. Biz sadece alıştığımız için sıradan sanıyoruz.
Hepimiz bu hayatta bir yerimizden sınanıyoruz; kimi maddiyatla, kimi ailesiyle, kimi sağlığıyla, kimi huzuruyla, kimi işiyle, kimi evliliğiyle…
O yüzden sahip olduğun o “sıradan” günlere biraz daha sıkı sarıl. Çünkü bugün şikâyet ettiğin şey, yarın en çok özlediğin şey olabilir.
Her gün biraz daha şükret. Hayatın güzelliği, çoğu zaman zaten sahip olduklarımızın içinde.
Ve içinden şu cümle geçir:
“Ben böyle bir hayat mı hayal etmiştim?”
Tam da o noktada durup geçmişteki kendini hatırlamak gerekir.
Bir zamanlar sahip olduğun şeylerin hayalini kurduğun günleri…
Bugün sıradanlaşan hayatın, belki de yıllar önce “keşke benim de böyle bir hayatım olsa” dediğin hayattı.
Bugün şikâyet ettiğin yoğunluk, bir zamanlar istediğin başarı olabilir.
Bugün sıradan gelen evin, işin, düzenin, bir zamanlar kurduğun hayallerin bir parçası olabilir.
Ama insanın garip bir yanı var: Sahip olduklarına alışıyor, alıştıklarını ise zamanla görmezden geliyor.
Bu yüzden rutinlerinden bunaldığında hemen her şeyi bırakmak ya da hayatını değiştirmek zorunda değilsin.
“Bir zamanlar bugünkü hayatımın hangi kısmının hayalini kuruyordum?”
Belki cevabın sana yeniden şükretmeyi hatırlatacak.
Belki de gerçekten değişmesi gereken bir şey olduğunu gösterecek.
Çünkü bazen ihtiyacımız olan şey yeni bir hayat kurmak değil, sahip olduğumuz hayatı yeniden fark etmektir.
Ve bazen de eski hayallerimizi gerçekleştirmiş olduğumuzu fark ettiğimizde, kendimize yeni hayaller kurma izni vermektir.
Hayat sadece hedefe ulaşmak değildir.
Hedefe ulaştıktan sonra orada kendini kaybetmemeyi de öğrenmektir.
Bugün rutinlerinden bunaldıysan, geçmişteki kendini hatırla.
O günkü sen, bugünkü sana bakıp belki de şöyle derdi:
“Bir gün bunlara sahip olmayı çok istiyordum.”
Belki bugün ihtiyacın olan şey, her şeyi değiştirmek değil… Olana şükretmek olanı korumaktır.
Saliha ÜNAL
